Дар чаман мерафт зикри қомати дилдори мо

در چمن می رفت ذکر قامت دلدار ما

Сарви доман бар зад ва омад ба бустони рости по

سرو دامن بر زد و آمد به بستان راست پا

То чаро пероҳани аввали он тани нозуки бсўд

تا چرا پیراهن اول آن تن نازک بسود

намекунад аз ғайрати он дар буриши гармии қабо

می کند از غیرت آن در برش گرمی قبا

Мо накӯ донем шукри неъмату ҳақи намак

ما نکو دانیم شکر نعمت و حق نمک

Зери он лаб аз ту як дашном ва аз мо сад дуо

زیر آن لب از تو یک دشنام و از ما صد دعا

Гуфтае дастат барамгар марҳабои хоҳии змн

گفته ای دستت برم گر مرحبا خواهی زمن

Гар бидон соиди кашии теғати ҳазорат марҳабо

گر بدان ساعد کشی تیغت هزارت مرحبا

Дил ба ангушти тахайюли бскаҳ зулфат ме кашад

دل به انگشت تخیل بسکه زلفت می کشد

Оқибат хоҳад даридан бар сар ӯ торҳо

عاقبت خواهد دریدن بر سر او تارها

Ғамзаи ?утгар ошноиро кашад набӯд аҷаб

غمزه ات گر آشنایی را کشد نبود عجب

Ҷони ман ншнўдаҳ эй қассоб ҷӯяд ошно

جان من نشنوده ای قصاب جوید آشنا

Ваъда нозем кардӣ ин ҳама тохир чист

وعده نازیم کردی این همه تاخیر چیست

Он нхўондӣ дар балои беҳтар ки дар бими бало

آن نخواندی در بلا بهتر که در بیم بلا

Чанд гӯйӣ шуд ба дарёи сайли мижгонати камол

چند گویی شد به دریا سیل مژگانت کمال

эй малолати гӯ раҳо кун як замони моро ба мо

ای ملالت گو رها کن یک زمان ما را به ما