Ҳаргизи зи зулфи хуёни буи вафо набояд

هرگز ز زلف خویان بوی وفا نباید

Гар ту шунидӣ ин бӯи борӣ маро наёяд

گر تو شنیدی این بو باری مرا نیاید

Муштоқи пои бӯсами зон бар серуми наботӣ

مشتاق پای بوسم زآن بر سرم نباتی

Манъами зи бими хоҳиши пеш гадо наёяд

منعم ز بیم خواهش پیش گدا نیاید

Дай гуфтае ба тӯҳфа оред сар бар ин д

دی گفته ای به تحفه آرید سر بر این د

Ошиқ ба сар биёба онҷо аммо ба по наёяд

عاشق به سر بیابه آنجا اما به پا نیاید

Пеши ту баҳр номаст омада шуд рақибон

پیش تو بهر نام است آمده شد رقیبان

Давр аз худо , ба каъбаи баҳр худо набояд

دور از خدا، به کعبه بهر خدا نباید

Гар хуррамему хандон аз умр нашрем он

گر خرمیم و خندان از عمر نشریم آن

Рӯзӣ ки аз ту моро дард ва бало набояд

روزی که از تو ما را درد و بلا نباید

Ошиқ нахост ?данӣ аз дӯст балки уқбо

عاشق نخواست دنی از دوست بلکه عقبی

Ҳирсу лӣими табъӣ аз подшоҳ наёяд

حرص و لئیم طبعی از پادشاه نیاید

Нтъи камоли хуштар аз фарши подшоҳон

نطع کمال خوشتر از فرش پادشاهان

Каз пурёии риндони буи риё наёяд

کز پوریای رندان بوی ریا نیاید