Чу ишқ омад эй ақли хезу гурез

چو عشق آمد ای عقل خیز و گریز

Ки хошок накунад ба оташи ситез

که خاشاک نکند به آتش ستیز

Агар дида хоҳад ки ёбад дилам

اگر دیده خواهد که یابد دلم

Бигӯ хоки поиш ба мижгони ббиз

بگو خاک پایش به مژگان ببیز

Сари худ ба ниғ ту хоҳам фурухт

سر خود به نیغ تو خواهم فروخت

Ки ба зин надорам харидор низ

که به زین ندارم خریدار نیز

Чу дид ?оҳар аз даври он чашми маст

چو دید آهر از دور آن چشم مست

Равон аз ҳамонҷои бгшту гурез

روان از همانجا بگشت و گریز

Аз дили рехти он ғамзаи хӯни камол

از دل ریخت آن غمزه خون کمال

Агар май нуҳуми ҷурм хӯнам бирез

اگر می نهم جرم خونم بریز