Раҳмати оре ва кунӣ чораи ин дарди ниҳонам

رحمت آری و کنی چاره این درد نهانم

Гар бадоне ки зи ҳиҷри ту чисони мигзронм

گر بدانی که ز هجر تو چسان میگذرانم

Чанд дар кӯии ту брбўии ту брхок нишинам

چند در کوی تو بربوی تو برخاک نشینم

Оташи сина ба оби мижа то чанд нишонам

آتش سینه به آب مژه تا چند نشانم

Дар каманд худам оварадӣ ва чун нир биҷустӣ

در کمند خودم آوردی و چون تیر بجستی

Кӣ камони абрӯии ман бар нав ба ин буд гумонам

کی کمان ابروی من بر نو به این بود گمانم

Рӯй зардами нигар ва рӯй гардон ки нишоед

روی زردم نگر و روی نگردان که نشاید

Ашки ман байн ва чу ашк аз назари хеши мронм

اشک من بین و چو اشک از نظر خویش مرانم

Ҷон ба расмӣ чу ба пои ту камол андозад

جان به رسمی چو به پای تو کمال اندازد

Қадамӣ ранҷа кун эй ҷону зи худ боз Раҳонам

قدمی رنجه کن ای جان و ز خود باز رهانم