Шӯх чашмем кашад дил ки кашад аз нозам

شوخ چشمیم کشد دل که کشد از نازم

Ҳамнеи дор ки худро бар бор андозам

همنی دار که خود را بر بار اندازم

Ман чу шамъам ки гарми сӯз ба поён бирасад

من چو شمعم که گرم سوز به پایان برسد

Сӯхтани пеши рухи дӯсти зи сари оғозам

سوختن پیش رخ دوست ز سر آغازم

Пеши мардум агар аз дида науфтодӣ ашк

پیش مردم اگر از دیده نیفتادی اشک

Ҳаргиз аз пардаи бурун май нФтодии розам

هرگز از پرده برون می نفتادی رازم

Агар садуми айб ба май хорӣ ва риндӣ пайдост

اگر صدم عیب به می خواری و رندی پیداست

Дар ниҳони як ҳунарам ҳаст ки шоҳиди бозам

در نهان یک هنرم هست که شاهد بازم

Нашунӯд наилҳом аз заъфи даруни ҳеҷ табиб

نشنود نالهام از ضعف درون هیچ طبیب

Зон ҷаҳон ояд аз он чуна шунӯди овозам

زآن جهان آید از آن چونه شنود آوازم

Дӯши таби доштаму шаби ҳамаи шаб гарм бидон

دوش تب داشتم و شب همه شب گرم بدان

Ки шӯии ранҷау онӣ ба иёдати бозам

که شوی رنجه و آنی به عیادت بازم

Дарди ҷонсӯз агар ину ҷароҳат ин аст

درد جانسوز اگر این و جراحت این است

Марҳами он беҳтару дармон ки бад-ӣнҳо созам

مرهم آن بهتر و درمان که بدینها سازم

Боз гуфтам ки ба табаъ ҳарза бигӯянда камол

باز گفتم که به تبع هرزه بگوینده کمال

Ин суханҳои маҳоласт ки май пардозам

این سخن های محال است که می پردازم