Вақтаст ки устони замони заргари манӣ

وقت است که استان زمان زرگر منی

Монанди зар аз бутаи бмои софи намояд

مانند زر از بوته بما صاف نماید

Кон нек набошад ки зи сандӯқи замирам

کان نیک نباشد که ز صندوق ضمیرم

Зари дуздад ва бо ман чу тарозуи нгроид

زر دزدد و با من چو ترازو نگراید

Шак нест ки иқболи даройади з дар ман

شک نیست که اقبال درآید ز در من

Гар рои мубораки бсФо рӯй намояд

گر رای مبارک بصفا روی نماید