Даии азизӣ бълоолдин гуфт

دی عزیزی بعلاالدین گفت

Ки азин нуктаи шдстми ғамнок

که ازین نکته شدستم غمناک

Конгаҳ ҳофиз набӯд хок хӯрд

کانگه حافظ نبود خاک خورد

Ҳамаи аъзоаш чу уфтад ба муғок

همه اعضاش چو افتد به مغاک

Бандаи ҳам ёд бигирад қуръон

بنده هم یاد بگیرد قرآن

То ки дар хок напӯсад тани пок

تا که در خاک نپوسد تن پاک

Гуфтам эй бандаи мқбл ту матарс

گفتم ای بنده مقبل تو مترس

Ҳаргиз ангушт напӯсад дар хок

هرگز انگشت نپوسد در خاک