Шукр гӯям ки ба тавфиқи худованди ҷаҳон

شکر گویم که به توفیق خداوند جهان

Бар сари номаи з тавҳид навиштам унвон

بر سر نامه ز توحید نوشتم عنوان

Номи ин нома волост « қирони алсъдин »

نام این نامهٔ والاست «قران السعدین»

Каз баландяш ба саъдин сипеҳри сети қирон

کز بلندیش به سعدین سپهر ست قران

Дар тазаррӯъ ба дар ҳақ ки гунаҳкорон ро

در تضرع به در حق که گنهکاران را

Дод борони гунаҳи шӯии зи айни ғуфрон

داد باران گنه شوی ز عین غفران

Наъти султони русул , онкии масеҳо ба дараш

نعت سلطان رسل ، آنکه مسیحا به درش

Пардаи дорӣ сет нишаста зи пас шодравон

پرده داری ست نشسته ز پس شادروان

Ва сафи миъроҷи паямбар ки ба шаб равшан шуд

و صف معراج پیمبر که به شب روشن شد

Саросарии ши зи зулфи сияҳ машк фишон

سراسری ش ز زلف سیه مشک فشان

Мадҳати шоҳ ки номаш ба фалаки рафта чунонк

مدحت شاه که نامش به فلک رفته چنانک

Нақши он доғ шудаи хинги фалакро бар рон

نقش آن داغ شده خنگ فلک را بر ران

Дар хитоби шаҳи олам чу ба силки хизматаш

در خطاب شه عالم چو به سلک خدمتش

Оем ва ин гуҳар чанд фишонам зи забон

آیم و این گهر چند فشانم ز زبان

Сифати ҳазрати деҳлӣ ки саводи аъзам

صفت حضرت دهلی که سواد اعظم

Ҳаст маншури вай аз ҳрсҳоллаҳи нишон

هست منشور وی از حرسهالله نشان

Сифати масҷиди ҷомеъ ки чунон сети дарав

صفت مسجد جامع که چنان ست درو

Шаҷараи тайиба ҳар сӯй чу тӯбои бҷнон

شجرهٔ طیبه هر سوی چو طوبی بجنان

Сифати шакли минора ки зи рифъати сангаш

صفت شکل مناره که ز رفعت سنگش

Аз паии ханҷари хуршед шуда санг фишон

از پی خنجر خورشید شده سنگ فشان

Сифати ҳавз ки дар қолаби сангини гўӣӣ

صفت حوض که در قالب سنگین گوئی

Рехтаи дасти малики зоби Хизри сӯрати ҷон

ریخته دست ملک زآب خضر صورت جان

Сифати фасли дайу сардии меҳри шаҳи шарқ

صفت فصل دی و سردی مهر شه شرق

Вомдн теғ кашида зи паии забти ҷаҳон

وامدن تیغ کشیده ز پی ضبط جهان

Сифати оташ ва он гарми рўиҳош ба дай

صفت آتش و آن گرم رویهاش به دی

Ки шабу рӯз буд шамъи дилу миваи ҷон

که شب و روز بود شمع دل و میوهٔ جان

Ҷунбиши шоҳи зи деҳлии зи паии кини падар

جنبش شاه ز دهلی ز پی کین پدر

Гаштани оғози ғубор ва шудани меҳри ниҳон

گشتن آغاز غبار و شدن مهر نهان

Сифати қасри нав ва « шаҳри нав » андари лаби об

صفت قصر نو و «شهر نو» اندر لب آب

Ки буд арсаи рФрФ чу рФи он айвон

که بود عرصهٔ رفرف چو رف آن ایوان

Сифати фасли хазону бмғли азми сипоҳ

صفت فصل خزان و بمغل عزم سپاه

Ҳам бар он сон ки ба тороҷи чамани боди хазон

هم بر آن‌سان که به تاراج چمن باد خزان

Сифати фасли баҳорон ки чунон гардад боғ

صفت فصل بهاران که چنان گردد باغ

Ки бадви наргис нодида бимонад ҳайрон

که بدو نرگس نادیده بماند حیران

Сифати мавсими наврӯзу тараб кардани шоҳ

صفت موسم نوروز و طرب کردن شاه

Базми дарёу кафи даст чу абри Нитсаон

بزم دریا و کف دست چو ابر نیسان

Сифати чатри сиёҳ ки аз паии чашми хуршед

صفت چتر سیاه که از پی چشم خورشید

Он сиёҳӣ ки ту дар худ талабӣ ҳаст ҳамон

آن سیاهی که تو در خود طلبی هست همان

Сифати чатри сипед аз пас он чатри сиёҳ

صفت چتر سپید از پس آن چتر سیاه

Чун шаби қадару сипедаи дами ид аз пас он

چون شب قدر و سپیده دم عید از پس آن

Сифати чатр ки сабзаст зи сарсабзии шоҳ

صفت چتر که سبزست ز سرسبزی شاه

Барги нилӯфарии андари сари дарёии равон

برگ نیلوفری اندر سر دریای روان

Сифати чатр ки гули газ шуда аз гули газ ӯ

صفت چتر که گل گز شده از گل گز او

Бар сршоаҳи зи гул соя кунад тобистон

بر سرشاه ز گل سایه کند تابستان

Васф дар бош ки наздик шуд аз ҳайбати шоҳ

وصف در باش که نزدیک شد از هیبت شاه

Гунг монадаст зҳирт накунад кори забон

گنگ ماندست زحیرت نکند کار زبان

Сифати теғ ки бо хасм нёмш гуяд

صفت تیغ که با خصم نیامش گوید

Ки збҳри ту фурӯ чанд барам оби даҳон

که زبهر تو فرو چند برم آب دهان

Сифати чархи кмоӣӣ ки ба бозуӣ шаҳ аст

صفت چرخ کمائی که به بازوی شه است

Ним чархи сет ки ӯ номи ниҳодаи сети камон

نیم چرخ ست که او نام نهاده ست کمان

Сифати тир ки боронаш ба ғояти сахти сет

صفت تیر که بارانش به غایت سخت ست

Сахти боронӣ дар тирмаҳу дрнисон

سخت بارانی در تیرمه و درنیسان

Сифати рояти лаълу сияҳи андари сари шоҳ

صفت رایت لعل و سیه‌اندر سر شاه

Гашта хуршеди миёни шафақу шоми ниҳон

گشته خورشید میان شفق و شام نهان

Азми султон ба сӯии ҳинд ба поёни баҳор

عزم سلطان به سوی هند به پایان بهار

Рондан аз шаҳр чу анбӯҳии гул аз бустон

راندن از شهر چو انبوهی گل از بستان

Зикри боз омадани қалби шаҳ аз қатли мғл

ذکر باز آمدن قلب شه از قتل مغل

Ҳамчуи гиреҳгони зи рама ё илмӣ аз брхон

همچو گرگان ز رمه یا علمی از برخان

Номзади гаштани лашкари бизки сӯй « ӯ ди ҳ »

نامزد گشتن لشکر بیزک سوی «او د ه»

Сад сарафрозу малик « борбк » андари сарашон

صد سرافراز و ملک «باربک» اندر سرشان

Сифати мавсими гармоу барра рафтани шоҳ

صفت موسم گرما و بره رفتن شاه

Абри болои сарви бод ба дунболи давон

ابر بالای سرو باد به دنبال دوان

Сифати харбузаи кари прдлии онҷо ки буд

صفت خربزه کر پردلی آنجا که بود

Теғу таштяши муҳайёи бсроиди ғалатон

تیغ و طشتیش مهیا بسرآید غلطان

Зикри пайғоми падари сӯии ҷигари гӯшаи хеш

ذکر پیغام پدر سوی جگر گوشه خویش

Сӯии ёқӯти равони гаштани хунобаи кон

سوی یاقوت روان گشتن خونابهٔ کان

Гуфтани шоҳи ҷаҳон , посухи пайғоми падар

گفتن شاه جهان، پاسخ پیغام پدر

Қиссаи Юсуф гум гашта ба пери кнънон

قصه یوسف گم گشته به پیر کنعنان

Бози пайғоми падар бар писари худ ки брзм

باز پیغام پدر بر پسر خود که برزم

Пели хеш аз май хӯн маст кунад дар майдон

پیل خویش از می خون مست کند در میدان

Бози посухи зи писари сӯии падари коспи маро

باز پاسخ ز پسر سوی پدر کاسپ مرا

Пел бандаст ду ило ки бипечад ба Аннан

پیل بندست دو الی که بپیچد به عنان

Бози пайғоми пдрҷонби фарзанди азиз

باز پیغام پدرجانب فرزند عزیز

Моҷароӣ ки зхўн буд дилашро ба миён

ماجرای که زخون بود دلش را به میان

Боз аз шоҳи ҷаҳони посухи пайғоми падар

باز از شاه جهان پاسخ پیغام پدر

Шарбати оби ҳаёт аз паии сӯзи ҳиҷрон

شربت آب حیات از پی‌سوز هجران

Аз падар омадани шоҳи ҷаҳони Кайковус

از پدر آمدن شاه جهان کیکاووس

Бар бародар , чу гули нави бабри сарви равон

بر برادر ، چو گل نو ببر سرو روان

Рафтани шои Каюмарс ва ба ту зки ориз

رفتن شا کیومرث و به تو زک عارض

Буришаи шарқ бе куҷои арзи ин ҷавҳари он

برشه شرق بی‌کجا عرض این جوهر آن

Иттисоли мӯу хуршеду қирони саъдин

اتصال مو و خورشید و قران سعدین

Чарх гар донист бигард сароишони гардон

چرخ گر دانست بگرد سرایشان گردان

Сифати киштӣ ва дар ёбсёни киштӣ

صفت کشتی و در یابسیان کشتی

Мавҷи дарёӣ ки рафтаи зкрон то ба карон

موج دریای که رفته زکران تا به کران

Зикр дар асп фиристодани султон ба падар

ذکر در اسپ فرستادن سلطان به پدر

Ҳам барон гӯна ки дар боғи вазади боди вазон

هم بران گونه که در باغ وزد باد وزان

Васфи аспон ки зи суръат ба хурӯҷ ва ба духул

وصف اسپان که ز سرعت به خروج و به دخول

Натавон хориҷ шан гуфт на дохил чун ҷон

نتوان خارج شان گفت نه داخل چون جان

Сифати он шаб бо қадар ки то матлаъи фаҷр

صفت آن شب با قدر که تا مطلع فجر

Назд он рӯҳи малики баради саломи яздон

نزد آن روح ملک برد سلام یزدان

Сифати шамъ ки чун бар сараш ояд миқроз

صفت شمع که چون بر سرش آید مقراض

Дар замон чок занад пардаи зулмати замён

در زمان چاک زند پردهٔ ظلمت زمیان

Сифати нури чароғӣ ки агар партав ӯ

صفت نور چراغی که اگر پرتو او

Набӯд дрдли шаби кӯр буд перу ҷавон

نبود دردل شب کور بود پیر و جوان

Сифати сайр бар вҷу равшани манзилҳо

صفت سیر بر وج و روشن منزلها

Ки ҳамаи кори гузор фалаканд , аз даврон

که همه کار گزار فلک‌اند، از دوران

Сифати ахтар ва он толеъи вўи қти масъӯд

صفت اختر و آن طالع وو قت مسعود

Ки гирифтанд ду масъӯд ба як бурҷи қирон

که گرفتند دو مسعود به یک برج قران

Сифати бода ки бинӣ чу хати Бағдодаш

صفت باده که بینی چو خط بغدادش

Бесаводяш бихон нусхаи оби ҳайвон

بی سوادیش بخوان نسخهٔ آب حیوان

Васфи қро ба ки баҳри ҳарами духтари руз

وصف قرا به که بهر حرم دختر رز

Шиша хонааст бболои сараши рўшндон

شیشه خانه است ببالای سرش روشندان

Сухан аз васфи суроҳе кигар он нозук ро

سخن از وصف صراحی که گر آن نازک را

Дрглўи дасти занӣ , хунаш бароед зи даҳон

درگلو دست زنی ، خونش براید ز دهان

Сухан аз васфи пиёла ки зи баси ҷунбиши хӯн

سخن از وصف پیاله که ز بس جنبش خون

Хӯни қро ба сӯй ӯст ҳамаи вақти гшон

خون قرا به سوی اوست همه وقت گشان

Сифати соқии раъно ки кндмстон ро

صفت ساقی رعنا که کندمستان را

Ба як омад шуд худ , бе ҳаши вмсту ғалатон

به یک آمد شد خود، بی هش ومست و غلطان

Сифати чанг кӣ бе мӯаст тани яксонаш

صفت چنگ کی بی موست تن یکسانش

Мӯии соқ дигараш то ба замини овезон

موی ساق دگرش تا به زمین آویزان

Сифати коси рубобу басараши кФчаҳи даст

صفت کاس رباب و بسرش کفچهٔ دست

Ки дарон косаи холии сети нъм чанд алвон

که دران کاسهٔ خالی ست نعم چند الوان

Сифат ноӣ ки ҳар лаҳза задам додан ӯ

صفت نای که هر لحظه زدم دادن او

Каллаи мутриб бар боди шӯр чун анбон

کلهٔ مطرب بر باد شور چون انبان

Сифати даф ки дару дасти касони кӯбади пой

صفت دف که در و دست کسان کوبد پای

Саҳн каж доштау кӯбаши побин бачаи сон

صحن کژ داشته و کوبش پابین بچه سان

Сифати парда ва он парда нишинон шигарф

صفت پرده و آن پرده نشینان شگرف

Ки баҳри дасти намоянди ҳазорон дастон

که بهر دست نمایند هزاران دستان

Сифати моидаи хос ки аз хон биҳишт

صفت مائده خاص که از خوان بهشت

Чошнӣ дод баҳри кому забони лиззати он

چاشنی داد بهر کام و زبان لذت آن

Сифати бираҳи тнбўл ки назд ҳамаи халқ

صفت بیرهٔ تنبول که نزد همه خلق

Ба азон нест наботӣ ба ҳамаи Ҳиндӯстон

به ازان نیست نباتی به همه هندوستان

Сифати нағмагариҳои занони мутриб

صفت نغمه گری‌های زنان مطرب

Ки басӣ лаҳн кунад Зуҳра чу гиранд алҳон

که بسی لحن کند زهره چو گیرند الحان

Сифати тоҷи мклл ки писар ёфт зшоаҳ

صفت تاج مکلل که پسر یافت زشاه

Он писар каз сркси тоҷи ситад аз хоқон

آن پسر کز سرکس تاج ستد از خاقان

Сифати тахт ки ҳамчун фалаки собита буд

صفت تخت که همچون فلک ثابته بود

Вози шаҳи шарқ ба хуршед шараф дод макон

واز شه شرق به خورشید شرف داد مکان

Сифати пел ки шаҳ дод ба фарзанди азиз

صفت پیل که شه داد به فرزند عزیز

Ки шуд аз ҷунбиш ӯ кӯҳ чу дарёи ларзон

که شد از جنبش او کوه چو دریا لرزان

Сифати субҳу кулоҳи сиёҳу чатри сипед

صفت صبح و کلاه سیاه و چتر سپید

Рафтани шаҳ ба падари рӯзу шаби нури афшон

رفتن شه به پدر روز و شب نور افشان

Сифати чашмаи хуршед ба дарёии сипеҳр

صفت چشمهٔ خورشید به دریای سپهر

Ки кунад партав ӯ моҳи саморо тобон

که کند پرتو او ماه سما را تابان

Шаби дигари зи паии айши мулоқоти ду шоҳ

شب دیگر ز پی عیش ملاقات دو شاه

Вази падар додани панду зи писар гӯш барон

وز پدر دادن پند و ز پسر گوش بران

Дар видоъи ду гиромӣ ки падарро дар ашк

در وداع دو گرامی که پدر را در اشک

Мардуми дида ҳаме рафт зчшми гирён

مردم دیده همی‌رفت زچشم گریان

Сифати мавсими борону барра рафтани шоҳ

صفت موسم باران و بره رفتن شاه

Ҷониби шаҳр шудан аз лаб « гҳгҳр » бикрон

جانب شهر شدن از لب «گهگهر» بکران

Сухан аз васфи қалам , онкии блўҳи маҳфӯз

سخن از وصف قلم، آنکه بلوح محفوظ

Ҳаст аввали сифаташ « мо халқи аллоҳ » бихон

هست اول صفتش «ما خلق‌الله » بخوان

Сифати мҳбраҳи ков гарчи сиёҳ дорад дил

صفت محبره کاو گرچه سیاه دارد دل

Он сиёҳии дилаши моя илмасту баён

آن سیاهی دلش مایهٔ علم است و بیان

Сифати коғази симин ки паии дӯди қалам

صفت کاغذ سیمین که پی دود قلم

Сим сӯзӣ шаваду нақши брорди бирён

سیم سوزی شود و نقش برارد بریان

Зикри боз омадани шоҳ ба дўлтгаҳи шаҳр

ذکر باز آمدن شاه به دولتگه شهر

Ҳамчуи брҷис ба қавсу қамари андари саратон

همچو برجیس به قوس و قمر اندر سرطان

Сухан аз хатми китобу бхтои хоҳиши узр

سخن از ختم کتاب و بخطا خواهش عذر

Ки биҷӯянди хторои бдрстии бурҳон

که بجویند خطارا بدرستی برهان

Сифати хотимау қатъи таъаллуқ кардан

صفت خاتمه و قطع تعلق کردن

Аз паии ахтараи суҳбати арбоби ҷаҳон

از پی اخترهٔ صحبت ارباب جهان

Шуд сухани хатми қабӯлӣ ки худояш дода сет

شد سخن ختم قبولی که خدایش داده ست

То абади боқӣ ӯ бод мабодаш поён

تا ابد باقی او باد مبادش پایان