Сафар карданд ёрони ҷони мо ҳам

سفر کردند یاران جان ما هم

Басии бегонагону ошнои ҳам

بسی بیگانگان و آشنا هم

зи мо як бор барканданд дил ро

ز ما یک بار برکندند دل را

зи суҳбати хаймаи меҳру вафои ҳам

ز صحبت خیمه مهر و وفا هم

Чаҳ тоби ранҷи роҳи он нозанин ро

چه تاب رنج راه آن نازنین را

Ки роҳаш дар дил ва дар дидаи ҷои ҳам

که راهش در دل و در دیده جا هم

Баробар рафт дар як тоаш ҷонам

برابر رفت در یک تاش جانم

Дилам дар банди он зулфи ду то ҳам

دلم در بند آن زلف دو تا هم

Ду бӯсӣ ёдгорӣ дод мо ро

دو بوسی یادگاری داد ما را

Ду май медод пеш аз дида бо ҳам

دو می می داد پیش از دیده با هم

Туфайли оҳӯии саҳро чаҳ будӣ

طفیل آهوی صحرا چه بودی

Ки дар фитроки худ бастии марои ҳам

که در فتراک خود بستی مرا هم

Ҷудоят мекунад аз ҷони ман ишқ

جدایت می کند از جان من عشق

Ҷудои банди банди ман ҷудои ҳам

جدایی بند بند من جدا هم

Фалакро кӯри бодои дидаи меҳр

فلک را کور بادا دیده مهر

Ки норади дӯстонро дида бо ҳам

که نارد دوستان را دیده با هم

Агар он сӯ рӯй аз хусрав , эй бод

اگر آن سو روی از خسرو، ای باد

Бабўсӣ , боди пои ёри мо ҳам

ببوسی، باد پای یار ما هم