Олам аз ҷоми лаб хароб макун

عالم از جام لب خراب مکن

Тӯҳмати андари сар шароб макун

تهمت اندر سر شراب مکن

Ҳар замон тофта машав бар мо

هر زمان تافته مشو بر ما

Ту маӣ , кор офтоб макун

تو مهی، کار آفتاب مکن

Бо чунон раҳи Марв ба ғорати шаб

با چنان ره مرو به غارت شب

Кори дуздӣ ба моҳтоб макун

کار دزدی به ماهتاب مکن

Гар чаҳ зон ғамзаи фитнаи шаҳрӣ

گر چه زان غمزه فتنه شهری

Имшабии орзӯӣ хоб макун

امشبی آرزوی خواب مکن

Хаймаи ҳасанро ба саҳрои зан

خیمه حسن را به صحرا زن

Гардани ошиқон таноб макун

گردن عاشقان طناب مکن

Вари турои орзӯии куштани мост

ور ترا آرزوی کشتن ماست

Ғамза худ меравад , шитоб макун

غمزه خود می رود، شتاب مکن

Зулфи худро ба зер гӯш манеҳ

زلف خود را به زیر گوش منه

Доми моҳӣ ба зер об макун

دام ماهی به زیر آب مکن

Аз даҳони туам саволӣ ҳаст

از دهان توام سؤالی هست

Гар надории даҳан , ҷавоб макун

گر نداری دهن، جواب مکن

Чашмам аз гиряи як замони бозо

چشمم از گریه یک زمان بازآ

Хонаи мардумон хароб макун

خانه مردمان خراب مکن

Бечароғаст хонаи хусрав

بی چراغ است خانه خسرو

Ҳар замон рӯй дар ниқоб макун

هر زمان روی در نقاب مکن