Маст омад оннигор ки мо маст рӯй ӯ

مست آمد آن نگار که ما مست روی او

Девонагӣаст кори ман аз ҷустуҷӯӣ ӯ

دیوانگیست کار من از جستجوی او

Бо худ бурид чашми ман аз рӯй мардумӣ

با خود برید چشم من از روی مردمی

Гар орзӯ кунед ки байнед рӯй ӯ

گر آرزو کنید که بینید روی او

Бар хоки кӯии ваии дили ман дӯши гум шудаи сет

بر خاک کوی وی دل من دوش گم شده ست

Як раҳ талаб кунед дил аз хоки кӯй ӯ

یک ره طلب کنید دل از خاک کوی او

Хоҳед то чу ман нашавед аз балои ҳиҷр

خواهید تا چو من نشوید از بلای هجر

Дар ман нигаҳ кунед ва бибинед сӯй ӯ

در من نگه کنید و ببینید سوی او

Гар талх посухӣ диҳад аз хуии талхи хеш

گر تلخ پاسخی دهد از خوی تلخ خویش

Ҳам бишанведу талхи мдониди хуй ӯ

هم بشنوید و تلخ مدانید خوی او

Гар ҳеҷ нест , пеши насими сабои равед

گر هیچ نیست، پیش نسیم صبا روید

Бар хусрави шикастаи расониди буи ӯ

بر خسرو شکسته رسانید بوی او