Май шкФди гул ба чаман то зи насими саҳарӣ

می شکفد گل به چمن تا ز نسیم سحری

Ваа чаҳ хушигар нафасии паҳлавии ман бодаи хурӣ

وه چه خوشی گر نفسی پهلوی من باده خوری

Гар зи харобӣ миннат нест хабар ранҷа машав

گر ز خرابی منت نیست خبر رنجه مشو

Мастии ҳасани туро шояд агар бе хабарӣ

مستی حسن ترا شاید اگر بی خبری

Оҳану санг об шавад зи оҳи дили ғами хури ман

آهن و سنگ آب شود ز آه دل غم خور من

Нарм нагардад дили ту ваа чаҳ аҷаби ҷонварӣ

نرم نگردد دل تو وه چه عجب جانوری

Ҳар касе аз перҳанати рашки барад дар бртў

هر کسی از پیرهنت رشک برد در برتو

Ман зи заминӣ ки ту он зери қадам май сипарӣ

من ز زمینی که تو آن زیر قدم می سپری

Ман ба раҳат хок шудам бӯ ки таҳ по кунем

من به رهت خاک شدم بو که ته پا کنیم

Сӯй дигар пуршиканӣ карда ту хуш май гузарӣ

سوی دگر پرشکنی کرده تو خوش می گذری

То ситадии дили з танам монад танами хастаи зи ғам

تا ستدی دل ز تنم ماند تنم خسته ز غم

Боз диҳад хусрав агар ҷони зи таниши ту бабрӣ

باز دهد خسرو اگر جان ز تنش تو ببری