Рафтау бози омада дар як замон

رفته و باز آمده در یک زمان

Рафтану боз омаданаши тавъамон

رفتن و باز آمدنش توأمان

Чашми яқинаш чу ба раҳмат фитод

چشم یقینش چو به رحمت فتاد

Уммат бечора нарафташ зи ёд

امت بیچاره نرفتش ز یاد

Об ки худ хӯрд азон замзама

آب که خود خورد ازان زمزمه

Қатра чиконед ба коми ҳама

قطره چکانید به کام همه

Қатра ӯ чашмаи воло шуда

قطرهٔ او چشمهٔ والا شده

Чашма чаҳ гӯйанд ки дарё шуда

چشمه چه گویند که دریا شده

Ним шаби он пайки илоҳии зи давр

نیم شب آن پیک الهی ز دور

Омад ва оварад барроқии зи нур

آمد و آورد براقی ز نور

Дод навидаш ки аз йени қаъри чоҳ

داد نویدش که از ین قعر چاه

Хез ва ба дарёии абади ҷӯии роҳ

خیز و به دریای ابد جوی راه

Барқи сифати ҷуст ба пушти барроқ

برق صفت جست به پشت براق

Карда ба мисоқи шитоб аз всоқ

کرده به میثاق شتاب از وثاق

Ҷусти буруни ҷавҳараш аз кун факон

جست برون جوهرش از کن فکان

Ёфт маконеи бҳди ломакон

یافت مکانی بحد لامکان

Аз зибру зери буруни баради зот

از زبر و زیر برون برد ذات

Зеру зибр ҳеҷ намонад аз ҷаҳот

زیر و زبر هیچ نماند از جهات

Манзалатӣ ёфт манозили навард

منزلتی یافت منازل نورد

Киеви вкм аз роҳи буруни баради гирд

کیف وکم از راه برون برد گرد

Пардаи хешии замёни хостаҳ

پردهٔ خویشی زمیان خاسته

Мартаба бе худии ороста

مرتبهٔ بی خودی آراسته

Чун замёни рафтаи ҳиҷоби хаёл

چون زمیان رفته حجاب خیال

Беҳуҷбаш ҷилва намӯд он ҷамол

بی حجبش جلوه نمود آن جمال

Ҷоми анояти зсФо нӯш кард

جام عنایت زصفا نوش کرد

Ва зхўдии хеш фаромӯш кард

و زخودی خویش فراموش کرد