Дилами худ ҷон ҷон шуд бодаи соф

دلم خود جان جان شد باده صاف

Худо шуд соқии ҷонҳо бонсоФ

خدا شد ساقی جانها بانصاف

Лаболаб медиҳад ҷоми тҳўро

لبالب میدهد جام طهورا

Сқиҳми рбҳм худ кард авсоф

سقیهم ربهم خود کرد اوصاف

Малик мешуд барои нақди ҷонҳо

ملک میشد برای نقد جانها

Наёбӣ қалби аидли пеши сарроф

نیابی قلب ایدل پیش صراف

Бадӯри нуқтаи чашми ту роҳ аст

بدور نقطه چشم تو راه است

Наме бинии ҳамаи паргор бар ноф

نمی بینی همه پرگار بر ناف

зи амри коф ва навен мавҷӯди гаштам

ز امر کاف و نون موجود گشتم

Аз он шуд курсии зоти худои коф

از آن شد کرسی ذات خدا کاف

Бғир аз илми тавҳиди худованд

بغیر از علم توحید خداوند

Ҳар он илмӣ ки май доне буд лоф

هر آن علمی که می دانی بود لاف

Чўънқои шӯи ниҳони кӯҳии зи мардум

چوعنقا شو نهان کوهی ز مردم

Ки симурғаст рӯҳу ҷисм чун қоф

که سیمرغ است روح و جسم چون قاف