Гарчи чун парвона аз шамъи висолати сӯхтам

گرچه چون پروانه از شمع وصالت سوختم

Шамъи ҳам мисўзд аз оҳи дил оташ фишон

شمع هم میسوزد از آه دل آتش فشان

Мо зи лаъли ёри дандон тамаъ барканда ем

ما ز لعل یار دندان طمع برکنده ایم

Чун бком дил намеёбем бӯсӣ аз гарон

چون بکام دل نمی یابیم بوسی از گران

Босгони кӯй ӯ мебош шабҳо то буруз

باسگان کوی او میباش شبها تا بروز

Кўҳё май мол рӯй зарди худ бар остон

کوهیا می مال روی زرد خود بر آستان