Рӯй чу офтобу маи дорӣ

روی چو آفتاب و مه داری

Зулфу хол чу шаби сияҳи дорӣ

زلف و خال چو شب سیه داری

Май барии сад ҳазор дил ҳар дам

می بری صد هزار دل هر دم

Чаҳ шавадгар яке нигаҳдорӣ

چه شود گر یکی نگهداری

Чун ту султони кишвари ҳасанӣ

چون تو سلطان کشور حسنی

Ҳамаи офоқро сипаҳи дорӣ

همه آفاق را سپه داری

Дар занхдони хеш эй дилбар

در زنخدان خویش ای دلبر

Юсуфи рӯҳро бачаи дорӣ

یوسف روح را بچه داری

Вҳдаҳи лои шарик ?ла гуфтӣ

وحده لا شریک له گفتی

Ҷумлаи зарротро кӯҳи дорӣ

جمله ذرات را کوه داری

Пеши ишқат ки кибриёӣ дил аст

پیش عشقت که کبریای دل است

Кӯҳии хастаро чу ки дорӣ

کوهی خسته را چو که داری