Гар шабии онмоаҳ бо зулф парешон омадӣ

گر شبی آنماه با زلف پریشان آمدی

Зарраи зарра аз Рахши хуршед тобон омадӣ

ذره ذره از رخش خورشید تابان آمدی

Гар набӯдӣ одам аз ойинаи зоти худо

گر نبودی آدم از آئینه ذات خدا

ӣнҳамаи нуру сафо дар қалб инсон омадӣ

اینهمه نور و صفا در قلب انسان آمدی

Офтоб рӯй онмаҳгар ҳаме кардӣ тулӯъ

آفتاب روی آنمه گر همی کردی طلوع

Азрхши санги сияҳи лаъл Бадахшон омадӣ

ازرخش سنگ سیه لعل بدخشان آمدی

Дил намедонист ӯро дар замину осмон

دل نمی دانست او را در زمین و آسمان

Ёр агар домани кашон дар сӯрат ҷон омадӣ

یار اگر دامن کشان در صورت جان آمدی

Гар набӯдӣ гиряи кӯҳӣ чу абри навбаҳор

گر نبودی گریه کوهی چو ابر نوبهار

Булбули бедил чаро дар боғ нолон омадӣ

بلبل بیدل چرا در باغ نالان آمدی