Мо маст шароб лоязолем

ما مست شراب لایزالیم

Мо гулбуни айшро ниҳолем

ما گلبن عیش را نهالیم

Мо савти туро на банд ишқем

ما صوت تو را نه بند عشقیم

Мо тӯтӣ шаккарин мақолем

ما طوطی شکرین مقالیم

Мо оина дар намад ниҳонем

ما آینه در نمد نهانیم

Мо лмъаҳ оина мисолем

ما لمعه آینه مثالیم

Дониши набард ба зоти мо пай

دانش نبرد به ذات ما پی

Беруни зи тафаккур ва хаёлем

بیرون ز تفکر و خیالیم

Паймонаи кашон заҳр ишқем

پیمانه کشان زهر عشقیم

Мо гӯша нишин кӯй ҳолем

ما گوشه نشین کوی حالیم

Сайдем ва ба доми каси нёиим

صیدیم و به دام کس نیاییم

Афтода ба банду зулф ва холем

افتاده به بند و زلف و خالیم

Аз ҳасрат рӯй глъзорон

از حسرت روی گلعذاران

Мо қади хамида чун ҳилолем

ما قد خمیده چون هلالیم

Мо оби ҳаёт ҷон физойем

ما آب حیات جان فزاییم

Мо ташна шарбат ҳалолем

ما تشنه شربت حلالیم

Риндему шробхўор ва мастем

رندیم و شرابخوار و مستیم

Мастона ба гӯша Эй нишастем

مستانه به گوشه ای نشستیم

Он тавба ки дӯш карда будем

آن توبه که دوش کرده بودیم

Имшаб ба ҳавоӣ ме шикастем

امشب به هوای می شکستیم

Мо толиб рӯй ме фурушем

ما طالب روی می فروشیم

Бар хок дараш чу хок пастем

بر خاک درش چو خاک پستیم

Мо ҳалқаи зулфи дӯсти дидем

ما حلقه زلف دوست دیدیم

Зуннор муҳаббаташ бибастем

زنار محبتش ببستیم

Михўораҳу бути параст бӯдан

میخواره و بت پرست بودن

Аз мо ту аҷаби мадон ки ҳастем

از ما تو عجب مدان که هستیم

Аз каъба ҳамеша бути ту рошим

از کعبه همیشه بت تو راشیم

Бут дар бағал ва ҳамеша мастем

بت در بغل و همیشه مستیم

Мо толиби ғамзаи бтоним

ما طالب غمزه بتانیم

Мо куштаи чашм ним мастем

ما کشته چشم نیم مستیم

Умрии сет ки дар миёни габрон

عمری ست که در میان گبران

Ноқавси навоз ва бут парастем

ناقوس نواز و بت پرستیم

Риндему ҳариф ва шоҳидонем

رندیم و حریف و شاهدانیم

Мастем вФтодаҳ дар Муғонем

مستیم وفتاده در مغانیم

Моро набӯд нишону номӣ

ما را نبود نشان و نامی

Дар кӯчаи ишқ бе нишонем

در کوچه عشق بی نشانیم

Чун масти шароб ноб гирдем

چون مست شراب ناب گردیم

Домани зи ду куни брФшоним

دامن ز دو کون برفشانیم

Аз гуфт ва шунид лаб бабандем

از گفت و شنید لب ببندیم

Афсонаи илмро ндонем

افسانه علم را ندانیم

Ғайр аз хату холи нозанинон

غیر از خط و خال نازنینان

Мо ҳеҷ китобро нахонем

ما هیچ کتاب را نخوانیم

Мо ошиқ рӯй мҳўшоним

ما عاشق روی مهوشانیم

Мо куштаи ғамзаи бтоним

ما کشته غمزه بتانیم

Аз тавбау зуҳди бози рстим

از توبه و زهد باز رستیم

Михўораҳу ринд ва Комронем

میخواره و رند و کامرانیم

Умрии сет ки дар шароби хона

عمری ست که در شراب خانه

Биниҳода сиррӣ бар остонем

بنهاده سری بر آستانیم

Дӯшинаи шаби оннигор танноз

دوشینه شب آن نگار طناز

Омад ба ҳзои ръшўаҳу ноз

آمد به هزا رعشوه و ناز

Багушӯд дар шароби хона

بگشود در شراب خانه

Олӯдаи нози чашми ғаммоз

آلوده ناز چشم غماز

Ногуҳ назараш фитод бар ман

ناگه نظرش فتاد بر من

Гуфто чаҳ касе барор овоз

گفتا چه کسی برآر آواز

Гуфтам ки яке сиёҳи бахтам

گفتم که یکی سیاه بختم

Аз дарди кашони ишқи мумтоз

از درد کشان عشق ممتاز

Пар кард пиёла , гуфт биншин

پر کرد پیاله، گفت بنشین

Бустон ва бикаш магӯӣ ин роз

بستان و بکش مگوی این راز

Ман низ пиёла Эй кашидам

من نیز پیاله ای کشیدم

ӯ низ ту рона кард оғоз

او نیز تو رانه کرد آغاز

Ман тарки риё ва зуҳд кардам

من ترک ریا و زهد کردم

Гаштам ба ҳарими дӯсти дмсоз

گشتم به حریم دوست دمساز

Дорем ғами шароби гулгун

داریم غم شراب گلگون

Моием дили лаболаб аз хӯн

ماییم دل لبالب از خون

Савдо задае дигар чу ман нест

سودا زده ای دگر چو من نیست

Дар қуббаи зарнигори гардун

در قبه زرنگار گردون

Афсонаи ишқи мо чаҳ пурсӣ

افسانه عشق ما چه پرسی

Девонаи кӯии мости маҷнӯн

دیوانه کوی ماست مجنون

Мо ҷомаи зуҳд пора кардем

ما جامه زهد پاره کردیم

Зоҳиди ту дигар махонаш афсун

زاهد تو دگر مخوانش افسون

Соқӣ ба бутӣ ки май парастӣ

ساقی به بتی که می پرستی

Пуркун қадаҳии шароби гулгун

پرکن قدحی شراب گلگون

Дарда ки дамии хароби гирдам

درده که دمی خراب گردم

Фориғ шавам аз ғам чаҳ ва чун

فارغ شوم از غم چه و چون

Мастона дар ӯ Фтм ба бозор

مستانه در او فتم به بازار

Маълум шавад ба ҷумла акнӯн

معلوم شود به جمله اکنون

Ишқи ту зи ман қарори бардошт

عشق تو ز من قرار برداشت

Дили брдўи ҳам ихтиёри бардошт

دل بردو هم اختیار برداشت

Соқии қадаҳӣ лаболабам дод

ساقی قدحی لبالبم داد

Аз ойӣнаам ғубори бардошт

از آیینه ام غبار برداشت

Махмурии чашм ним мастем

مخموری چشم نیم مستیم

Аз сари асари хумори бардошт

از سر اثر خمار برداشت

Зулфаш чу сабо фиканд як сӯ

زلفش چو صبا فکند یک سو

Абр аз сари лолаи рози бардошт

ابر از سر لاله راز برداشت

Мастона ба саҳн боғ бинишаст

مستانه به صحن باغ بنشست

Ҷом май хушгувори бардошт

جام می خوشگوار برداشت

Пар кард пиёлае ба ман дод

پر کرد پیاله ای به من داد

Ғам аз дил бе қарори бардошт

غم از دل بی قرار برداشت

Мо наргис ёр ме парастем

ما نرگس یار می پرستیم

Мо чашм хумор ме парастем

ما چشم خمار می پرستیم

Мо нола ноз ме саройем

ما ناله ناز می سراییم

Мо нағма зор ме парастем

ما نغمه زار می پرستیم

Мо хати сиёҳ хуш надорем

ما خط سیاه خوش نداریم

Мо хат ғубор ме парастем

ما خط غبار می پرستیم

Озурдаи дил ва хароб ҳолем

آزرده دل و خراب حالیم

Мо турра ёр ме парастем

ما طره یار می پرستیم

Мо сина риш ме харошем

ما سینه ریش می خراشیم

Мо ҷон Фкор ме парастем

ما جان فکار می پرستیم

Мо соқии ҷоми лолаи гаван ро

ما ساقی جام لاله گون را

Дар фасл баҳор ме парастем

در فصل بهار می پرستیم

Бо сабзау гул чаҳ кори мо ро

با سبزه و گل چه کار ما را

Мо лола изор ме парастем

ما لاله عذار می پرستیم

Мо мағрибӣу ҷамол ӯ ро

ما مغربی و جمال او را

Дар лайл ва наҳор ме парастем

در لیل و نهار می پرستیم