Аз расӯли бузург , воъизи шаҳр

از رسول بزرگ، واعظ شهر

Гуфт рӯзии ҳикоятии хандон

گفت روزی حکایتی خندان

Ки ба рӯзи қиёми ҳии қадим

که به روز قیام حی قدیم

Чун диҳад имтизоҷи чори арқон

چون دهد امتزاج چار ارکان

Ҳар чаҳ аз кофар ва мусулмон ҳаст

هرچه از کافر و مسلمان هست

Ҷамъ гирданд бо тани урён

جمع گردند با تن عریان

намекунад Ҷабраил аз махлуқ

می‌کند جبرئیل از مخلوق

Радаҳоӣ ҷудои зи перу ҷавон

رده‌هایی جدا ز پیر و جوان

Ҳарчӣ пераст сӯии нори барад

هرچه پیر است سوی نار برد

Ҳарчӣ бошад ҷавони барад ба ҷинон

هرچه باشد جوان برد به جنان

Пераи золии карӣау бади манзар

پیره زالی کریه و بد منظر

Гуфт бо воъиз эй хуҷастаи баён

گفت با واعظ ای خجسته‌ بیان

Ин ҳадисӣ ки нақл фармудӣ

این حدیثی که نقل فرمودی

зи он расӯли бузург ҳар ду ҷаҳон

ز آن رسول بزرگ هر دو جهان

Шомили ҳоли мо агар бошад

شامل حال ما اگر باشد

Тез бар риши мардуми нодон

تیز بر ریش مردم نادان