Оташ чу задӣ прир , дар мо пайваст

آتش چو زدی پریر، در ما پیوست

Даии оби рухами бабрад ва аҳдам бишикаст

دی آب رخم ببرد و عهدم بشکست

Имрӯз агар на хок поиш бошам

امروز اگر نه خاک پایش باشم

Фардо баравад боз намонад дар даст

فردا برود باد نماند در دست