Он тозаи гулами ман ки набошад хораш

آن تازه گلم من که نباشد خارش

Бо булбули хўшгўӣ буд ғмхўорш

با بلبل خوشگوی بود غمخوارش

Бозӣ ки сари дасти шаҳони ҷояш буд

بازی که سر دست شهان جایش بود

Дар дом ту афтод накӯи мидорш

در دام تو افتاد نکو می‌دارش