Дар бустони дӯш аз ғаму шевани хеш

در بستان دوش از غم و شیون خویش

Мигштму мигристм бар тани хеш

می‌گشتم و می‌گریستم بر تن خویش

Омад гули сурх ва чок зад домани хеш

آمد گل سرخ و چاک زد دامن خویش

Волўди бошиками ҳамаи пероҳани хеш

وآلود به اشکم همه پیراهن خویش