Ҳар корд ки аз кушта худ баргирад

هر کارد که از کشتهٔ خود برگیرد

Ва андари лабу дандон чу шукр гирад

و اندر لب و دندان چو شکر گیرد

Гар боз наад бар гулӯии куштаи худ

گر باز نهد بر گلوی کشتهٔ خود

Аз завқи лабаши зиндагӣ аз сар гирад

از ذوق لبش زندگی از سر گیرد