Бо ҳар ки дилами зи ишқи ту роз кунад

با هر که دلم ز عشق تو راز کند

Аввали сухан аз ҳиҷри ту оғоз кунад

اول سخن از هجر تو آغاز کند

Аз нози ду чашми худ чунон боз кунӣ

از ناز، دو چشم خود چنان باز کنی

Кондаҳ зада лаб ба хандае боз кунад

که‌اندُهْ زده لب به خنده‌ای باز کند