Хатат чу бунафша аз гул оварад падед

خطت چو بنفشه از گل آورد پدید

Оварад хаттӣ ки бар сар моҳ кашид

آورد خطی که بر سر ماه کشید

Пайвастаи зи шаб субҳ дамидӣ акнӯн

پیوسته ز شب صبح دمیدی اکنون

Ошӯби дили марои шаб аз субҳ дамид

آشوب دل مرا شب از صبح دمید