Нарасад дасти ман ба чархи баланд

نرسد دست من به چرخ بلند

Варна бгшодмиши банд аз банд

ورنه بگشادمیش بند از بند

Қисматӣ кард сахти ноҳамвор

قسمتی کرد سخت ناهموار

Беш ва кам дар миёни халқи афканд

بیش و کم در میان خلق افکند

Ин наёбади ҳаме ба ранҷи пилос

این نیابد همی به رنج پلاس

Ва он напушади ҳамеи з ноз паранд

و آن نپوشد همی ز ناز پرند

Онкӣ бисёр ёфт нохушнӯд

آنکه بسیار یافت ناخشنود

Вонкаҳи андак рабӯд нохурсанд

وآنکه اندک ربود ناخرسند

Хези масъӯди саъд ранҷа мабош

خیز مسعود سعد رنجه مباش

Ҳар чаҳ яздон диҳад бар ӯ бипасанд

هر چه یزدان دهد بر او بپسند

Гар ҷафои бинӣ аз фалаки мгарӣ

گر جفا بینی از فلک مگری

Вари вафои ёбӣ аз замона маханд

ور وفا یابی از زمانه مخند

Кин замона нашуд касеро дӯст

کاین زمانه نشد کسی را دوست

Даҳри касро нагашт хешованд

دهر کس را نگشت خویشاوند