Кадоми ранҷ ки он мар маро нагашт насиб

کدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیب

Кадоми ғам ки бидон мар маро набӯд навид

کدام غم که بدان مر مرا نبود نوید

Агар ғами дили ман ҷумлаи умр май будӣ

اگر غم دل من جمله عمر می‌بودی

Ба гетии андар бе шаки бмондмии ҷовид

به گیتی اندر بی‌شک بماندمی جاوید

Ҳаме бипечам аз ранҷи чўшўшаҳи зар

همی بپیچم از رنج چوشوشه زر

Ҳаме билразам бар хештан чу шохки бед

همی بلرزم بر خویشتن چو شاخک بید

Умед нест марогар касе умед буд

امید نیست مرا گر کسی امید بود

Умеди мунқатиъу мунқатиъи умеди умед

امید منقطع و منقطع امید امید

Нигар чигуна буд ҳоли ман ки дар шабу рӯз

نگر چگونه بود حال من که در شب و روز

Чароғам аз маҳтобасту оташ аз хуршед

چراغم از مهتابست و آتش از خورشید

Сипеди гашт ба ман рӯй рӯзгор ва кунун

سپید گشت به من روی روزگار و کنون

Ҳаме сиёҳ кунад рӯзгорами инат сипед

همی سیاه کند روزگارم اینت سپید