Бо ман дар меҳри гарм чун оташ буд

با من در مهر گرم چون آتش بود

Бе ман рӯзаш чу дӯд май буд кабӯд

بی من روزش چو دود می بود کبود

Чун оташ равад сард шуд бар ман зуд

چون آتش رود سرد شد بر من زود

Шуд айши ман аз тезӣ ӯ талх чу дӯд

شد عیش من از تیزی او تلخ چو دود