Номад ба кафи он зулфи самани мол ба мол

نامد به کف آن زلف سمن مال به مال

намерақс кунад бар он рух аз хол ба хол

می رقص کند بر آن رخ از خال به خال

эй чун гули нав ки бинмти сол ба сол

ای چون گل نو که بینمت سال به سال

Гардӣда чу рӯзгор аз ҳол ба ҳол

گردیده چو روزگار از حال به حال