Ҳамчун қаламами зи бехи кундӣ ба ситам

همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم

Кардем навону лоғару зарду дижам

کردیم نوان و لاغر و زرد و دژم

Вонгоаҳ фурӯ барадем эй шуҳраи санам

وانگاه فرو بردیم ای شهره صنم

Дар оби сиёҳу гули тира чу қалам

در آب سیاه و گل تیره چو قلم