Даройад ҳар куҷо дар ҷилваи нози офтоби ман

درآید هر کجا در جلوه ناز آفتاب من

Маро расво кунад тағйири ҳолу изтироби ман

مرا رسوا کند تغییر حال و اضطراب من

Ман расво азон дар хӯн фитодам бар сари роҳаш

من رسوا ازان در خون فتادم بر سر راهش

Ки баргардад , чу бинад булҳаваси ҳоли хароби ман

که برگردد، چو بیند بوالهوس حال خراب من

Набинам пеши кас бо ин ҳуҷуми шавқ , сӯй ӯ

نبینم پیش کس با این هجوم شوق، سوی او

Ки май тарсам хаҷал гирданд ӯро изтироби ман

که می‌ترسم خجل گرداند او را اضطراب من

зи бас дар ишқи хорам , ошноиро ки май байнам

ز بس در عشق خوارم، آشنایی را که می‌بینم

Агар сад ҳарф май пурсам , намегуяд ҷавоби ман

اگر صد حرف می‌پرسم،‌ نمی‌گوید جواب من

Ҳавоӣ хоб кардам то зи ҳиҷронвораам майлӣ

هوای خواب کردم تا ز هجران وارهم میلی

Нарафта чашми ман дар хоб , ҳиҷр омад ба хоби ман

نرفته چشم من در خواب، هجر آمد به خواب من