Ошӣ ки ба рашк уфтадаш оши биҳишт

آشی که به رشک افتدش آش بهشت

Аз оби ҳётши кафи таббохи сиришт

از آب حیاتش کف طباخ سرشت

Гармаст басии магар ки деҳқони қазо

گرم است بسی مگر که دهقان قضا

Ҳемааш ба дашти фурқат ёр бикушт

هیمه اش به دشت فرقت یار بکشت