Оканда ба оташи дил бе ҳосили ман

آکنده به آتش دل بی حاصل من

Гўӣӣ ки з оташаст обу гули ман

گوئی که ز آتش است آب و گل من

Исён накунад кас ар буд дӯзахи ҳашар

عصیان نکند کس ار بود دوزخ حشر

Чун оташи дӯзахи даруни дили ман

چون آتش دوزخ درون دل من