эй зулф сияҳ карда балои дили ман

ای زلف سیه کرده بلای دل من

Ваии хӯн ҷигар дода ғизои дили ман

وی خون جگر داده غذای دل من

Худ хӯни фусурдаи дилам пок бирез

خود خون فسرده دلم پاک بریز

Каси нтлбд аз ту хунбҳоии дилами ман

کس نطلبد از تو خونبهای دلم من