То давр шудӣ зи чашми ғмдидаҳи ман

تا دور شدی ز چشم غمدیده من

Афъӣ бало шуд мижа дар дидаи ман

افعی بلا شد مژه در دیده من

Худ сӯхтам ва ҳаме намедорад даст

خود سوختم و همی نمی دارد دست

Оташи зи гиёҳи ҷони тафтидаи ман

آتش ز گیاه جان تفتیده من