Дил дар ғамат аз ду кун бардошта ба

دل در غمت از دو کون برداشته به

Дар мазраъи ҷони тухми балои кошта ба

در مزرع جان تخم بلا کاشته به

Ин рахнаи ғам ки дида аш ме хонанд

این رخنه غم که دیده اش می خوانند

Бе дӯсти бхоки меҳнати анбошта ба

بی دوست بخاک محنت انباشته به