Шайх бўсъид гуфт мо дар сарахси пеши пери бўолФзл будем . Яке даромад ва гуфт луқмонро нолндгии падед омадаасту фурӯмонда ва гуфт марои брбот бўрҷо бурид . Се рӯзаст то онҷост ва ҳеҷ сухан нагуфтааст , имрӯз гуфтааст кӣ пери бўолФзлро бигӯед ки луқмон мебаравад , ҳеҷ шуғлӣ ҳаст ? пери бўолФзл чун бишунид гуфт онҷо рӯем . Бархесту бҷмъи онҷои шудем , чун луқмони вайро бидид табассумӣ кард пери бўолФзл бар сари болин ӯ бинишаст ӯ дар пер менагиристу нафасӣ гарм мезад ва лаб намеҷунбонед . Яке аз ҷамъ гуфт лои илоҳи алооллаҳ , луқмон табассумӣ кард ва гуфт ё ҷўомрди мо хароҷ бидодаему бароти ситада ва бар тавҳид боқӣ дорем . Он дарвеш гуфт охири хештанро бо ёд мебояд дод . Луқмон гуфт маро арбада мефармое бар даргоҳ ӯ ? пери бўолФзлро хуш омад ва гуфт рост мегуяд . Соъатӣ буд нафасаш мунқатиъ шуд ва ҳамчунон дар пер менагирист ва ҳеҷ тағайюр дар назараш падед наомад . Баъзе гуфтанд тамом шуд ва баъзе гуфтанд нашуд кӣ ҳануз назараш дурустаст . Пер бўолФзл гуфт тамом шуду локин то мо нишастаем ӯ чашм фароз накунад бўолФзл бархесту луқмони чашм бар ҳам ниҳод .

شیخ بوسعید گفت ما در سرخس پیش پیر بوالفضل بودیم. یکی درآمد و گفت لقمان را نالندگی پدید آمده است و فرومانده و گفت مرا برباط بورجا برید. سه روزست تا آنجاست و هیچ سخن نگفته است، امروز گفته است کی پیر بوالفضل را بگویید که لقمان می‌برود، هیچ شغلی هست؟ پیر بوالفضل چون بشنید گفت آنجا رویم. برخاست و بجمع آنجا شدیم،چون لقمان وی را بدید تبسمی کرد پیر بوالفضل بر سر بالین او بنشست او در پیر می‌نگریست و نفسی گرم می‌زد و لب نمی‌جنبانید. یکی از جمع گفت لا اله الااللّه، لقمان تبسمی کرد و گفت یا جوامرد ما خراج بداده‌ایم و برات ستده و بر توحید باقی داریم. آن درویش گفت آخر خویشتن را با یاد می‌باید داد. لقمان گفت مرا عربده می‌فرمایی بر درگاه او؟ پیر بوالفضل را خوش آمد و گفت راست می‌گوید. ساعتی بود نفسش منقطع شد و همچنان در پیر می‌نگریست و هیچ تغیر در نظرش پدید نیامد. بعضی گفتند تمام شد و بعضی گفتند نشد کی هنوز نظرش درست است. پیر بوالفضل گفت تمام شد و لکن تا ما نشسته‌ایم او چشم فراز نکند بوالفضل برخاست و لقمان چشم بر هم نهاد.