Дар он вақт кӣ шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи бншобўр буд , ба ҳаммом шуд , дарвешӣ ӯро хизмат мекарду даст бар бозуии шайх май ниҳоду шӯх аз пушти шайх бар бозу ҷамъ мекард чунонк расм эшонаст то онкас бибинад дар миёни ин хизмат аз шайх савол кард кӣ эй шайх ҷўомрдӣ чист ? шайх гуфт онкии шӯхи марди пеш рӯй ӯ наёрӣ . Ҳозирон инсоф бидоранд кӣ касе дарин маънии беҳтари азин суханӣ нагуфтааст .

در آن وقت کی شیخ قدس اللّه روحه العزیز بنشابور بود، به حمام شد، درویشی او را خدمت می‌کرد و دست بر بازوی شیخ می‌نهاد و شوخ از پشت شیخ بر بازو جمع می‌کرد چنانک رسم ایشانست تا آنکس ببیند در میان این خدمت از شیخ سؤال کرد کی ای شیخ جوامردی چیست؟ شیخ گفت آنکه شوخ مرد پیش روی او نیاری. حاضران انصاف بدارند کی کسی درین معنی بهتر ازین سخنی نگفته است.