Рӯзии яке аз шайх савол кард кӣ эй шайх дар ҳақи ман дуое кун . Бигуфт :

روزی یکی از شیخ سؤال کرد کی ای شیخ در حقّ من دعایی کن. بگفت:

Ва ин байт бар лафзи мубораки шайх бисёр рафтааст .

و این بیت بر لفظ مبارک شیخ بسیار رفته است.

Шайх гуфт агар дуруст шавад онкӣ аз амӣралмуъминӣни алии разии аллоҳи анҳу ривоят мекунанд ки ӯ бар мурдаи панҷ такбир кардааст дар намози ҷиноза , азони чаҳор такбир бар мурда бӯда бошаду панҷуми такбир бар ҷумлаи халқ .

شیخ گفت اگر درست شود آنکه از امیرالمؤمنین علی رضی اللّه عنه روایت می‌کنند که او بر مرده پنج تکبیر کرده است در نماز جنازه، ازآن چهار تکبیر بر مرده بوده باشد و پنجم تکبیر بر جملۀ خلق.

Рӯзии яке дар маҷлиси шайхи бархеста буд ва аз мардумони чизе май хост ва мегуфт ман мардии фақирам . Шайх гуфт чунин набояд гуфт бояд гуфт ки ман мардии гдоом барои онкӣ фақр сиррӣаст аз сарҳои ҳақи ҷли ҷалола .

روزی یکی در مجلس شیخ برخاسته بود و از مردمان چیزی می‌خواست و می‌گفت من مردی فقیرم. شیخ گفت چنین نباید گفت باید گفت که من مردی گداام برای آنکه فقر سرّیست از سِرّهای حقّ جل جلاله.