Ҳам хоҷаи бўтоҳр шайх гуфт рӯзии султони туғрул кас фиристоду хоҷаи бўмнсўри варақонеро ки вазири вай буд бихонад , ӯ гуфт ман ҳануз намози чошт нгзордаҳам , натавонам омад . Онкас чун ин сухан бишунид ба хизмати султон боз намӯд султони ҳеҷ чиз нагуфт , чун хоҷаи бўмнсўр аз аврод фориғ шуд ба хизмат султон омад султон гуфт эй хоҷа ҳар вақт кӣ моро бо ту шуғлӣ бошаду туро бихоҳйм гӯйанд қуръон мехонд ё намоз май гузораду шуғл фурӯ мемонад . Бўмнсўр гуфт чунинаст кӣ султон мефармоеду бдонкаҳи ман банда худоему чокари ту , то ҳақи фармони худоӣ биҷой наёрам бчокрии ту низ напардозам агар ту вазирии ёбӣ ки банда худоӣ набӯд вҷмлаҳи чокари ту буд ман рафтам бахона боз шавам . Султон гуфт албата ман ҳеҷ чокар наёбам кӣ на бандаи худоӣ буду маро бар ту ҳеҷ мазид нест ту ҳар бандагӣ кӣ битавонӣ кард бар даргоҳ бикун онгаҳ ба шуғли ман ой . Бўмнсўр аз хизмати султони бозгашт ва бахона омад . Ин хабар ба шайх мо раседу шайх дар он вақт ба ншобўр буд чун ин хабар ба самъ шайх расед фармуд тостўр зин кунанд то рӯй бтҳнити вай наад , чун аз хонақоҳ берун омад ҳасани мؤдби дарвеширо пеш фиристод то хоҷаи бўмнсўрро хабар диҳад , чун шайхи бадари сарой вай расед , даравони ҳасани мؤдбро гуфт зӯдтари дршўид ки то хабар омадани шайхи бхўоҷаҳ расидааст хоҷа дар миёни сарой ба пои истода буд кӣ чунон бузургии бъзми саломи мо барпоӣ бошад ва мо нишаста чун шайх дар сарой шуд вайро дид дар миёни сарои истода , гуфт сабаб чист кӣ хоҷа истодааст чунин барпоӣ ? гуфт чун хабар омадан шайх шунидем бар пой истодем то туро нншоним нанишинем хоҷа гуфт кори ду ҷаҳонии мо баромад . Чун шайх бинишаст вайро таҳниятҳо гуфт . Хоҷа гуфт ё шайх метарсидам кӣ ин султон таркаст ва мутаҳаввир набояд кӣ бтҳўр корӣ кунад , шайх гуфт чун ба хизмат май шӯии дъоءи явм алоҳзоб мехон кӣ аз расӯли слии аллоҳи алайҳи дуруст шудааст кӣ ҳаркии пеш султон раваду дъоء аҳзоб мехонд ӯро ҳеҷ ранҷӣ нарасаду мқзӣ алҳоҷаҳ бозгардад ва дуо инаст : аллоҳами анонъўзи бнўри қдску азмаи тҳортку биркаи ҷлолки ман кули оФаҳ ва ман кули сӯъу ъоҳаҳ ва ман тўорқи аллилу алнҳори алои торқои итрқи бихири мнк ё рҳмн , аллоҳами анати ғёсноФбки нғўсу анати млознои Фбки наузи ёмни зиллати ?лаи рқоби алҷбобраҳу хзъти ?лаи аъноқи алФроънаҳи нъўзбки ман хзику кашфи стрку нисёни зкрку алонсроФи ани шкрк . Зкрки шъорноу сноؤки дсорнои фии нўмноу қрорноу зънноу асФорноу лилноу нҳорно . Азрби ълинои сродқоти ҳФзку адхлнои ҷмиъои фии хФзи ъноитки ваҷди ълинои бихири мнк ё рҳмн ё раҳим ё лои илоҳи алои анати вҳдки лошарики лаки нстғФрку нтўби алик .

هم خواجه بوطاهر شیخ گفت روزی سلطان طغرل کس فرستاد و خواجه بومنصور ورقانی را که وزیر وی بود بخواند، او گفت من هنوز نماز چاشت نگزارده‌ام، نتوانم آمد. آنکس چون این سخن بشنید به خدمت سلطان باز نمود سلطان هیچ چیز نگفت، چون خواجه بومنصور از اوراد فارغ شد به خدمت سلطان آمد سلطان گفت ای خواجه هر وقت کی ما را با تو شغلی باشد و ترا بخواهیم گویند قرآن می‌خواند یا نماز می‌گزارد و شغل فرو می‌ماند. بومنصور گفت چنین است کی سلطان می‌فرماید و بدانکه من بندۀ خدایم و چاکر تو، تا حقّ فرمان خدای بجای نیارم بچاکری تو نیز نپردازم اگر تو وزیری یابی که بندۀ خدای نبود وجمله چاکر تو بود من رفتم بخانه باز شوم. سلطان گفت البته من هیچ چاکر نیابم کی نه بندۀ خدای بود و مرا بر تو هیچ مزید نیست تو هر بندگی کی بتوانی کرد بر درگاه بکن آنگه به شغل من آی. بومنصور از خدمت سلطان بازگشت و بخانه آمد. این خبر به شیخ ما رسید و شیخ در آن وقت به نشابور بود چون این خبر به سمع شیخ رسید فرمود تاستور زین کنند تا روی بتهنیت وی نهد، چون از خانقاه بیرون آمد حسن مؤدب درویشی را پیش فرستاد تا خواجه بومنصور را خبر دهد،چون شیخ بدر سرای وی رسید، دروان حسن مؤدب را گفت زودتر درشوید که تا خبر آمدن شیخ بخواجه رسیده است خواجه در میان سرای به پای ایستاده بود کی چنان بزرگی بعزم سلام ما برپای باشد و ما نشسته چون شیخ در سرای شد وی را دید در میان سرای ایستاده، گفت سبب چیست کی خواجه ایستاده است چنین برپای؟ گفت چون خبر آمدن شیخ شنیدیم بر پای ایستادیم تا ترا ننشانیم ننشینیم خواجه گفت کار دو جهانی ما برآمد. چون شیخ بنشست وی را تهنیتها گفت. خواجه گفت یا شیخ می‌ترسیدم کی این سلطان ترکست و متهور نباید کی بتهور کاری کند، شیخ گفت چون به خدمت می‌شوی دعاء یوم الاحزاب می‌خوان کی از رسول صلی اللّه علیه درست شده است کی هرکه پیش سلطان رود و دعاء احزاب می‌خواند او را هیچ رنجی نرسد و مَقضّی الحاجة بازگردد و دعا اینست: اللّهم انانعوذ بنور قدسک و عظمة طهارتک و برکة جلالک من کل آفة و من کل سوء و عاهة و من طوارق اللیل و النهار الا طارقا یطرق بخیر منک یا رحمن، اللّهم انت غیاثنافبک نغوث و انت ملاذنا فبک نعوذ یامن ذلت له رقاب الجبابرة و خضعت له اعناق الفراعنة نعوذبک من خزیک و کشف سترک و نسیان ذکرک و الانصراف عن شکرک. ذکرک شعارنا و ثناؤک دثارنا فی نومنا و قرارنا و ظعننا و اسفارنا و لیلنا و نهارنا. اضرب علینا سرادقات حفظک و ادخلنا جمیعا فی خفض عنایتک وجد علینا بخیر منک یا رحمن یا رحیم یا لا اله الا انت وحدک لاشریک لک نستغفرک و نتوب الیک.

Хоҷа бўтоҳр гуфт кӣ дар он вақт кӣ шайхи маро ба нисо фиристод марои ин дуои омухт ва гуфт азин дуо ғофил мабош : ёҳнон ё манон ё дён ё бурҳон ё субҳон ё рҳмн ё мстъон ё азизи алшأни ёдоӣми алслтон ё касӣри алхири волоҳсони наузи бки ман алҳрмону алхзлон .

خواجه بوطاهر گفت کی در آن وقت کی شیخ مرا به نسا فرستاد مرا این دعا آموخت و گفت ازین دعا غافل مباش: یاحنان یا منان یا دیان یا برهان یا سبحان یا رحمن یا مستعان یا عزیز الشأن یادائم السلطان یا کثیر الخیر والاحسان نعوذ بک من الحرمان و الخذلان.

Шайхи ин дуои дроўроди бомдод хондааст : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими бисмии аллоҳи мо шоءи аллоҳи лоиأтии болхири алои аллоҳ , бисмии аллоҳи мо шоءи аллоҳ ва мо банно ман наамма Фмни аллоҳи мо шоءи аллоҳи влоҳўлу лоқўаҳи алои биллоҳ , бисмии аллоҳи лоизри маъаи исмаи шийъи фии аларзу лофии алсмоءу ҳўи алсмиъи алълим . Бисмии аллоҳи алшоФӣ , бисмии аллоҳи алкоФӣ , бисмии аллоҳи алмъоФӣ , бисмии аллоҳи зии алшأни алшдиди алслтони алъзими албрҳони мо шоءи аллоҳи кони аъўзи биллоҳи ман алшитон ва назул ман алқуръон . Мо ҳўи шФоءу раҳмаи ллмؤмнини Фтҳснои болҳии алзии лоямуту рминои ман ароднои бсўءи блоолаҳи алои анату тмскнои ҷмиъои болърўаҳи алўсқии лоонФсоми лҳои валлоҳи самиъи алӣам .

شیخ این دعا دراوراد بامداد خوانده است: بسم اللّه الرحمن الرحیم بسم اللّه ما شاء اللّه لایأتی بالخیر الا اللّه، بسم اللّه ما شاء اللّه و ما بنا من نعمة فمن اللّه ما شاء اللّه ولاحول و لاقوة الا باللّه، بسم اللّه لایضر مع اسمه شیء فی الارض و لافی السماء و هو السمیع العلیم. بسم اللّه الشافی، بسم اللّه الکافی، بسم اللّه المعافی، بسم اللّه ذی الشأن الشدید السلطان العظیم البرهان ما شاء اللّه کان اعوذ باللّه من الشیطان و نزل من القرآن. ما هو شفاء و رحمة للمؤمنین فتحصنا بالحی الذی لایموت و رمینا من ارادنا بسوء بلااله الا انت و تمسکنا جمیعا بالعروة الوثقی لااَنفصامَ لها وَاللّه سَمیعٌ عَلیم.

Ин дуои ҳам ба ривоятии дуруст аз шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз дуруст гаштааст ки ҳар рӯзи баъдази намози бомдод мехондааст : алҳмдллаҳи раби Алъоламин ҳмдои ксирои тибои мборкои комаи иҳбаҳи рбноу ирзии комаи инбғии лкрми виҷҳау ъзи ҷалолау алҳмдллаҳи ҳмдои лоонқзоءи лъддаҳу лоонтҳоءи лмддаҳу алҳмдллаҳи алзии ҳллнои лиўми оқибатау ақолнои баъамали офиятау алҳмдллаҳи ҳмдои баъдади эҳсонау фазлаи ълиноўи алии ҷамеъи халқау алҳмдллаҳи ҳмдои баъдади ҳасаноти халқау сиӣотҳми ази Фзлнои алии касӣри ммни халқаи аллоҳами лаки алҳмди бҷмиъи мҳомдки кулҳо алии ҷамеъи нъмоӣки кулҳо ълиноу алии ҷамеъи хлқки каллааму салавоти аллоҳу млоӣктаҳу русулау ҷамеъи халқа алӣ набино Муҳамаду алии ?алаи алайҳими ассалому раҳмаи аллоҳу баракотаи марҳабои марҳабои болҳоФзину ҳёкмои аллоҳи ман котибин маликин рафиқин шоҳидин адлин ҷзокмои аллоҳи ании ман ҷлисини Каримин хирои катбан рҳмкмои аллоҳу разии ънкмои бисмии аллоҳу биллоҳу лоҳўлу лои қувваи алои биллоҳу ашҳади ани лои илоҳи алооллаҳи вҳдаҳи лошарики ?лау ашҳади ани мҳмдои абдау расӯлау ани алҷнаҳи ҳақу ани алсоъаҳи отӣаи лориби фӣҳоу ани аллоҳи ибъси ман фии алқбўри асбҳти ъбдои ммлўкои лооқдри ани асўқи илои нафасии хайри мо арҷуу лои ани асрФи ани нафасии шрмои аҳзри асбҳти алии Фитраи алислому калимаи алохлосу алӣ дайн набино Муҳамади слии аллоҳи алайҳу алии млаҳи абинои иброҳӣми алайҳи алслму влоиаҳи влиҳмоу алброӣаҳи ман ъдўҳмои аллоҳами ании асбҳти фии ъоФитку нъмтки Фотмми алии ъоФитку нъмтки аллоҳами бки асбҳту бки амситу бки аҳиӣу бки амўт ва алейк атўклу алики алншўру лоҳўлу лоқўаҳи алои биллоҳи алълии алъзим .

این دعا هم به روایتی درست از شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز درست گشته است که هر روز بعداز نماز بامداد می‌خوانده است: الحمدلله رب العالمین حمداً کثیراً طیباً مبارکا کما یحبه ربنا و یرضی کما ینبغی لکرم وجهه و عز جلاله و الحمدلله حمداً لاانقضاء لعدده و لاانتهاء لمدده و الحمدلله الذی حللنا لیوم عاقبته و اقالنا بعمل عافیته و الحمدلله حمداً بعدد احسانه و فضله علیناو علی جمیع خلقه و الحمدلله حمداً بعدد حسنات خلقه و سیئاتهم اذ فضلنا علی کثیر ممن خلقه اللّهم لک الحمد بجمیع محامدک کلها علی جمیع نعمائک کلها علینا و علی جمیع خلقک کلهم و صلوات اللّه و ملائکته و رسله و جمیع خلقه علی نبینا محمد و علی آله علیهم السلام و رحمة اللّه و برکاته مرحبا مرحبا بالحافظین و حیاکما اللّه من کاتبین ملکین رفیقین شاهدین عدلین جزاکما اللّه عنی من جلیسین کریمین خیراً کتبا رحمکما اللّه و رضی عنکما بسم اللّه و باللّه و لاحول و لا قوة الا باللّه و اشهد ان لا اله الااللّه وحده لاشریک له و اشهد ان محمداً عبده و رسوله و ان الجنة حقّ و ان الساعة آتیة لاریب فیها و انّ اللّه یبعث من فی القبور اصبحت عبداً مملوکا لااقدر ان اسوق الی نفسی خیر ما ارجو و لا ان اصرف عن نفسی شرما احذر اصبحت علی فطرة الاسلام و کلمة الاخلاص و علی دین نبینا محمد صلی اللّه علیه و علی ملة ابینا ابراهیم علیه السلم و ولایة ولیهما و البرائة من عدوهما اللّهم انی اصبحت فی عافیتک و نعمتک فاتمم علی عافیتک و نعمتک اللّهم بک اصبحت و بک امسیت و بک احیی و بک اموت و علیک اتوکل و الیک النشور و لاحول و لاقوة الا باللّه العلی العظیم.