Шайх гуфт : аўҳии аллоҳи таъолии илои набии ман алонбёӣаҳи тзъми анки тҳбнии ?фони канти тҳбнии Фохрҷи ҳуби алднёи ман қлбки ?фони ҳубҳоу ҳубии лоиҷтмъон . Пас шайх гуфт мотрки ъбдФии аллоҳи шиӣои алои ивазаи аллоҳ хиро манеҳ ва ман лами икни айшаи биллоҳу ллаҳи Флои иддаи лмўтаҳ . Пас соилӣ савол кард ё шайхи ФФими алроҳаҳ ? Фқоли алроҳаҳи фии таҷреди алФؤоди ани кули алмроди лони аллоҳи таъолии қолу Фзлнои ҳам алии касӣри ммни хлқнои тФсило эй Фзлнои ҳам бони басари ноҳам бъиўби анФсҳму кзои қоли расӯли аллоҳи ман зуҳди фии алднёи искани аллоҳи алҳкмаҳи фии қалбау нутқи баҳои лисонау Басраи уюби алднёу сордоءҳои дўоءҳо ва ман қоли лои илоҳи алои аллоҳи Фқди боиъи аллоҳу лоиҳли ?лаи азои боиъаҳи ани иъсиаҳ ва ман лами итнъми бзкраҳу амраи фии алднёи лами итнъми брؤитаҳу ҷнтаҳи фии алъқбӣ .

شیخ گفت: اوحی اللّه تعالی الی نبی من الانبیائه تزعم انک تحبنی فان کنت تحبنی فاخرج حب الدنیا من قلبک فان حبها و حبی لایجتمعان. پس شیخ گفت ماترک عبدفی اللّه شیئا الا عوضه اللّه خیرا منه و من لم یکن عیشه باللّه و لله فلا عده لموته. پس سایلی سؤال کرد یا شیخ ففیم الراحة؟ فقال الراحة فی تجرید الفؤاد عن کل المراد لان اللّه تعالی قال و فَضَّلنا هُم عَلی کَثیِرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْصِیْلاً ای فضلنا هم بان بصر ناهم بعیوب انفسهم و کذا قال رسول اللّه من زهد فی الدنیا اسکن اللّه الحکمة فی قلبه و نطق بها لسانه و بصره عیوب الدنیا و صاردآءها دوآءها و من قال لا اله الا اللّه فقد بایع اللّه و لایحل له اذا بایعه ان یعصیه و من لم یتنعم بذکره و امره فی الدنیا لم یتنعم برؤیته و جنته فی العقبی.