Шайхро савол карданд ё шайх : алФқр атумам алғнӣ ? шайх гуфт :

شیخ را سؤال کردند یا شیخ: الفقرُ اَتَمّ اَم الغنی؟ شیخ گفت:

Пас гуфт атуму акмалу афзал дар шариъатаст чун назари субҳонии худ бар касе пайдо кунад фақраш Гана гардаду Ганаи фақр , башарияти оина рубубиятаст ваии бҳрч офарид бидон назар накард ҷуз ба одамии ани аллоҳи таъолии лами инзри илои алднёи мндхлқҳои бғзои лҳо чун ба ҳадис одамӣ расед гуфт . Ани аллоҳи таъолии лоинзри илои сўркми влои илои аъмолкми влкни инзри илои қлўбкми ҳамаи олами родри офарид кӣ амреи бас буд кӣ гуфт кун факон чун ба одамӣ расед аз амр даргузашт ва гуфт хилқати бедӣ ва ин қолабро буд , чун борўоҳ расед гуфт внФхти фӣаи ман рӯҳӣ .

پس گفت اتم و اکمل و افضل در شریعت است چون نظر سبحانی خود بر کسی پیدا کند فقرش غنا گردد و غنا فقر، بشریت آینۀ ربوبیت است وی بهرچ آفرید بدان نظر نکرد جز به آدمی انَّ اللّه تَعالی لَمْ یَنْظَر اِلی الدُّنیا مُندَخَلَقها بُغْضاً لَها چون به حدیث آدمی رسید گفت. اِنَّ اللّه تَعالی لایَنْظُرُ اِلی صُوَرِکُمْ وَلا اِلی اَعْمالِکُم وَلکِن یَنْظُرُ اِلی قُلُوبِکُم همۀ عالم رادر آفرید کی امری بس بود کی گفت کُنْ فَکان چون به آدمی رسید از امر درگذشت و گفت خَلَقْتُ بِیَدی و این قالب را بود، چون بارواح رسید گفت وَنفَخْتُ فِیهِ مِن روُحِی.