Овардаанд кӣ ҳар фарзанду набера кӣ пеш шайх овараданд дарони соъат кӣ дар вуҷӯд омадааст то бонги намози бгўшш фурӯ гуяд шайхи даҳон бар гӯши вай ниҳодааст ва ба гӯшаш фурӯ гуфтӣ биҷои бонги намоз ки ин ҳадисро бояд буд .

آورده‌اند کی هر فرزند و نبیرۀ کی پیش شیخ آوردند درآن ساعت کی در وجود آمده است تا بانگ نماز بگوشش فرو گوید شیخ دهان بر گوش وی نهاده است و به گوشش فرو گفتی بجای بانگ نماز که این حدیث را باید بود.