Шайх гуфт : ман кони ҳиўтаҳи бнФсаҳи Фҳиўтаҳи илои зҳоби рӯҳа ва ман кони ҳиўтаҳи болохлосу алсдқи Фҳўи ҳии бқлбаҳи инқли ман дори илои дор . Пас гуфт : алохлоси алзии лоиктбаҳи алмаликони влоитлъи алайҳи инсон .

شیخ گفت: من کان حیوته بنفسه فحیوته الی ذهاب روحه و من کان حیوته بالاخلاص و الصدق فهو حی بقلبه ینقل من دار الی دار. پس گفت: الاخلاص الذی لایکتبه الملکان ولایطلع علیه انسان.

Шайх гуфт ҳаркас кӣ бнФс зиндааст ба марги бимираду ҳаркии бохалосу сидқ зиндааст ҳаргиз намирад , аз сарое ба сарое нақл кунад . Пас шайх гуфт :

شیخ گفت هرکس کی بنفس زنده است به مرگ بمیرد و هرکه باخلاص و صدق زنده است هرگز نمیرد، از سرایی به سرایی نقل کند. پس شیخ گفت:

Пас шайхро вақти хуши гашт ва ин байт бигуфт :

پس شیخ را وقت خوش گشت و این بیت بگفت:

Пас шайх гуфт маъшуқаи муваҳҳидони он сар покаст ва ин сари боқӣ буд он сари баназар ҳақ қоимасту ҳақи рост ва аз насиб халқ покаст ва дарин қолаб ориятӣаст ҳар крои он сар ҳаст ҳӣаст ва ҳар кронист ӯ ҳайвонаст .

پس شیخ گفت معشوقۀ موحدان آن سر پاکست و این سر باقی بود آن سر بنظر حقّ قایمست و حقّ راست و از نصیب خلق پاکست و درین قالب عاریتی است هر کرا آن سر هست حَیّ است و هر کرانیست او حیوانست.

Шайх гуфт рӯзӣ бар сари минбар : аломни ъоши биллоҳи лоямут абадан .

شیخ گفت روزی بر سر منبر: الامن عاش باللّه لایموت ابدا.