Бас ки чун борони Нитсаон эй саҳоби хуши мтр

بس که چون باران نیسان ای سحاب خوش مطر

Аз забони мо дуо май борад аз дасти ту зар

از زبان ما دعا می‌بارد از دست تو زر

Шӯраи зори вақти моу киштзори умри ту

شوره‌زار وقت ما و کشتزار عمر تو

То абад хоҳанд буд аз боғи ҷинати тоза тар

تا ابد خواهند بود از باغ جنت تازه تر

Кӯбёни хусраву таии лисону умри Нӯҳ

کو بیان خسرو و طی لسان و عمر نوح

Коед ин алкни забон аз ӯҳдаи шукрати бадар

کاید این الکن زبان از عهدهٔ شکرت بدر

Рӯзгорӣ будам аз ноқоблони лутфи ту

روزگاری بودم از ناقابلان لطف تو

Миннати эзадро ки зуди он рӯзгор омад ба сар

منت ایزد را که زود آن روزگار آمد به سر

Шаҳрёрогар зи дасти иқтидорат то ба ҳашар

شهریارا گر ز دست اقتدارت تا به حشر

Бар серуми теғу табари борад вагар дару гавҳар

بر سرم تیغ و تبر بارد و گر در و گوهر

Сар мабодамгар сари мўӣии зи нафъу зри он

سر مبادم گر سر موئی ز نفع و ضر آن

Дар китоби даъватам ҳарфаш шавад зеру зибр

در کتاب دعوتم حرفش شود زیر و زبر

То ҷаҳон бошад ту бошӣ комкору Комрон

تا جهان باشد تو باشی کامکار و کامران

То фалак гардад ту гардии номдору номвар

تا فلک گردد تو گردی نامدار و نامور

Дар паноҳат то қиёмати зинат олам диҳанд

در پناهت تا قیامت زینت عالم دهند

Бо ълихони мирзои он олами орой дигар

با علیخان میرزا آن عالم آرای دگر

Дар санояти муҳташам тавфиқ ёбадгар буд

در ثنایت محتشم توفیق یابد گر بود

Як ду рӯзии дигараши боқии зи умри мухтасар

یک دو روزی دیگرش باقی ز عمر مختصر