Ҳар нафас мекард чун аз тоби марг

هر نفس می‌کرد چون از تاب مرگ

Риштаи умри азизии кӯи тиҳӣ

رشتهٔ عمر عزیزی کو تهی

Ҳар замон мешуд чу аз дасти аҷал

هر زمان میشد چو از دست اجل

Пайкарӣ дар хок чун сарви сеӣ

پیکری در خاک چون سرو سهی

Бо вуҷӯди тифлӣ аз авзоъи чарх

با وجود طفلی از اوضاع چرخ

Ёфт Сайиди неъмати аллоҳи огаҳӣ

یافت سید نعمت الله آگهی

Бо бародар ҳамраҳе кард ихтиёр

با برادر همرهی کرد اختیار

Ваз тавваҷуҳ кард қолабро тиҳӣ

وز توجه کرد قالب را تهی

Фикри таърихаш чу гирдам ақл гуфт

فکر تاریخش چو گردم عقل گفت

Кард Сайид бо бародари ҳамраҳе

کرد سید با برادر همرهی