Оҳи комсоли андарин бустони сарой

آه کامسال اندرین بستان سرای

Даҳр ҳар гулро ки беҳтар дид чид

دهر هر گل را که بهتر دید چید

Вондрхтиро ки хуштар буд пор

واندرختی را که خوش‌تر بود پار

Чархи нохуши хуй аз бехаш бурид

چرخ ناخوش خوی از بی‌خش برید

Вонкаҳ дар бардошти ташрифи қабул

وانکه در برداشت تشریف قبول

Дасти марги аввали либос ӯ бурид

دست مرگ اول لباس او برید

Лоҷарам зон пештар коед зи шеб

لاجرم زان پیشتر کاید ز شیب

Шоҳи роҳи умрро поёни падед

شاه راه عمر را پایان پدید

Пайки марг аз дашти офат бе маҳал

پیک مرگ از دشت آفت بی‌محل

Бар сари ҳофизи Муҳамад ҷон расед

بر سر حافظ محمد جان رسید

Ваа чаҳ ҳофизи он Фариди рӯзгор

وه چه حافظ آن فرید روزگار

Коиздш дар аҳди худ фарди офарид

کایزدش در عهد خود فرد آفرید

Он ки буд аз партави анфос ӯ

آن که بود از پرتو انفاس او

Гармии ҳангомаи шоҳи шаҳид

گرمی هنگامهٔ شاه شهید

Вонкаҳи даврони интизори шуғл ӯ

وانکه دوران انتظار شغل او

Аз муҳаррам то муҳаррам ме кашид

از محرم تا محرم می‌کشید

Вондрини мотами сарои гули бонг ӯ

واندرین ماتم سرا گل‌بانگ او

Гӯши ҳурони ҷинон ҳам ме шунид

گوش حوران جنان هم می‌شنید

Андалеби рӯҳаш аз бустони даҳр

عندلیب روحش از بستان دهر

Аз садои кӯси риҳлат чун рамед

از صدای کوس رحلت چون رمید

Баҳри таърихаши яке аз ғайб гуфт

بهر تاریخش یکی از غیب گفت

Андалебии бози азин бустон парид

عندلیبی باز ازین بستان پرید