Рӯзӣ ки дилами хаёли абрӯии ту баст

روزی که دلم خیال ابروی تو بست

Вази ноз ба ман намӯдӣ он наргиси маст

وز ناز به من نمودی آن نرگس مست

Тирии зи камони хонаи абрӯии ту ҷуст

تیری ز کمان‌خانهٔ ابروی تو جَست

Дар синаи ман то пар ва сӯфор нишаст

در سینهٔ من تا پر و سوفار نشست