эй каси ман дар ҷаҳонгар ҷузи ту кас май доштам
ای کس من در جهان گر جز تو کس میداشتم
Шиква мекардам зи ҷаврат то нафас май доштам
شِکوه میکردم ز جورت تا نفس میداشتم
Аз камӣни брхўости сайёди ваз раҳ барчед дом
از کمین برخواست صیاد وز ره برچید دام
зи ошён эй коши роҳӣ дар қафас май доштам
ز آشیان ای کاش راهی در قفس میداشتم
Нолаи ман баси заъифу маҳмил ӯ даври кош
نالهٔ من بس ضعیف و محمل او دور کاش
Ҷо ба пои ноқааш ҳамчун ҷарас май доштам
جا به پای ناقهاش همچون جرس میداشتم
Кӣ ба риндӣ мезадам аз шаҳнаамгар буд бок
کی به رندی میزدم از شحنهام گر بود باک
Май намехӯрдам агар бим аз асас май доштам
می نمیخوردم اگر بیم از عسس میداشتم
Нестам бехонимон аз бими барқи хонаи сӯз
نیستم بیخانمان از بیم برق خانهسوز
Ошён май бастам аз як мушти хас май доштам
آشیان میبستم از یک مشت خس میداشتم
Бар лабами меҳри сукут аз завқи хомӯшии мадон
بر لبم مهر سکوت از ذوق خاموشی مدان
намезадам фарёдгар фарёдрас май доштам
میزدم فریاد گر فریادرس میداشتم
Комёби ағёри муштоқ аз лабаши ман низ кош
کامیاب اغیار مشتاق از لبش من نیز کاش
Резае зини шаҳди қисмат чун магас май доштам
ریزهای زین شهد قسمت چون مگس میداشتم