Ҳаргиз набӯд з шавамӣ ахтари мо

هرگز نبود ز شومی اختر ما

Аз бодаи айши нашъае дар сари мо

از باده عیش نشئه‌ای در سر ما

Хӯни ҷигар ва доғ диласт ончӣ буд

خون جگر و داغ دلست آنچه بود

Чун лолаи зи софу дард дар соғари мо

چون لاله ز صاف و درد در ساغر ما